Diagnose bij Fibromyalgie

Diagnose bij Fibromyalgie

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Het stellen van de diagnose fibromyalgie is een ingewikkeld proces omdat de symptomen bij veel andere aandoeningen voor kunnen komen. Er is tot nu toe nog steeds geen test of bloedonderzoek voorhanden om fibromyalgie vast te stellen en ook op reguliere röntgenfoto's is er niets te zien. Vaak wordt de diagnose fibromyalgie voor het grootste deel gesteld op basis van het uitsluiten van andere aandoeningen en ziekte.

Doorgaans komen de meeste mensen met hun klachten als eerst bij de huisarts. Deze zal in eerste instantie pijnmedicatie uitschrijven. Wanneer dit nauwelijks tot niet aanslaat, zal u worden doorverwezen naar een reumatoloog die een reeks van onderzoeken uit zal laten voeren.

Om de diagnose te stellen zal uw arts aan de hand van een uitgebreide vragenlijst uw klachten in beeld brengen. Ook zal de arts een lichamelijk onderzoek uitvoeren. Tijdens dit lichamelijke onderzoek wordt o.a gekeken naar de pijnpunten zogenaamde tender points.

Daarnaast zal er een aantal onderzoeken plaatsvinden om uit te sluiten dat de pijnklachten door een ander aandoening of ziekte worden veroorzaakt. Zo kan bloedonderzoek, bloedarmoede, ijzertekort, schildklier-afwijkingen, auto-immuunziekten en bepaalde infecties aan het licht brengen.

Nogal wat fibromyalgie patiënten hebben darmklachten. Ontlastingsonderzoek om infecties met parasieten en bacteriën op te sporen is dan ook vaak aan te raden. Overige nuttige tests zijn o.a. bepaling van de sterkte van het immuunsysteem, haaranalyse en bloedonderzoek om de kwaliteit van de leverontgiftingsfunctie vast te stellen.

Door onderzoeken zijn er steeds meer deskundigen die veronderstellen dat fibromyalgie voor een deel ontstaat door toxische overbelasting. Als de lever niet goed in staat is gifstoffen te verwijderen, worden de gifstoffen opgeslagen in de spiervezels en het bindweefsel, wat hevige vermoeidheidsklachten en pijn veroorzaken kan.

Er blijkt in de praktijk ook een enorme overlap van het klachtenpatroon van "de gemiddelde" fibromyalgie patiënt te bestaan in vergelijking tot diegenen die lijden aan het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS/ME). Een patiënt met CVS/ME heeft net als de fibromyalgie patiënt te kampen met abnormale vermoeidheid en een verhoogde pijngevoeligheid. Het enige verschil is dat, bij fibromyalgie, de pijnklachten voorop staan en bij CVS/ME is vermoeidheid de belangrijkste klacht.

Omdat er nog steeds veel vragen zijn rondom Fibromyalgie, zijn er nog steeds artsen die sceptisch zijn over de diagnose. Om ervoor te zorgen dat ook deze artsen de juiste diagnose wel stellen, wordt hen alleen gevraagd te kijken naar algemeen bepaalde criteria waar de patiënt aan moet voldoen.

Dit gebeurd d.m.v de volgende regels:

Nieuwe diagnostische criteria fibromyalgie (December 2010)

Voor het stellen van de diagnose fibromyalgie moet worden voldaan aan alle 3 voorwaarden:

  1. Pijn en andere symptomen zijn op een min of meer gelijkblijvend niveau al gedurende minimaal drie maanden aanwezig.
  2. Er is geen andere ziekte die de pijn verklaart.
  3. De fibromyalgiescore (de optelling van de pijnscore en de symptoomscore) is minimaal 12, de pijnscore is minimaal 3 en de symptoomscore is minimaal 5.

De pijnscore:
Er wordt genoteerd in welke 19 gebieden van het lichaam sprake was van pijn gedurende de afgelopen week (voor elk pijnlijk gebied een score van 1). Iemand met pijn in vier gebieden van het lichaam, heeft dus een pijnscore van 4. De volgende 19 gebieden tellen mee in de score: borst, bulk, bovenrug, onderrug, nek en zowel de linker als rechter schoudergordel, bovenarm, onderarm, heup-bil gebied, bovenbeen, onderbeen en kaak. De laagst mogelijke pijnscore is 0 en de hoogst mogelijke score is 19.

De symptoomscore:
Er wordt voor elk van de drie onderstaande symptomen genoteerd hoe erg het symptoom was gedurende de afgelopen week

  1. Moeheid
  2. Niet uitgerust ontwaken
  3. Moeite met nadenken en concentreren

Elke symptoom krijgt een score als volgt:

0 = geen probleem
1 = lichte of milde problemen, meestal mild of met tussenpozen
2 = matige tot aanzienlijke problemen die vaak aanwezig zijn en/of van aanzienlijk niveau
3 = ernstig: ingrijpende, continue, het leven verstorende problemen.

Verder wordt nagegaan hoeveel extra symptomen iemand heeft. Daarbij wordt een lijst gebruikt met 42 voornamelijk lichamelijke symptomen, zoals een prikkelbare darm, blaasklachten, hoofdpijn of droge ogen.

0 = geen symptomen
1 = weinig symptomen
2 = aanzienlijk aantal symptomen
3 = veel symptomen

De symptoomscore is de som van de ernst van de drie symptomen (moeheid, niet uitgerust ontwaken en moeite met nadenken en concentreren) plus het aantal extra symptomen. Als iemand bijvoorbeeld erge moeheid heeft (score 3), matige tot aanzienlijke problemen voor wat betreft niet uitgerust ontwaken (score 2), geen problemen met nadenken en concentreren (score 0) en veel extra symptomen (score 3), dan is de symptoomscore 8.

De fibromyalgiescore:
De fibromyalgiescore ontstaat door de pijnscore en de symptoomscore op te tellen. De fibromyalgiescore loopt van 0 (geen enkel symptoom) tot en met 31 (forse klachten).

 

 

Advertenties

Nieuwsbrief

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Zoeken